TUNE IN WITH >>> Winamp, iTunes Windows Media Player Real Player QuickTime
Loading ...

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Ελληνικό Ροκ - Έντεχνο - Πειραματισμοί και άλλα...

Έχοντας περάσει από την ψυχεδέλεια, την ποπ των Olympians , τον Μίκυ Θεοδωράκη και τον Σαββόπουλο των 60′ς,
από το πολιτικό τραγούδι και τον επαναστατικό Πουλικάκο με τους Εξαδάχτυλος ή τα Μπουρμπούλια του Σιδηρόπουλου των 70′ς,
η γενιά της μεταπολίτευσης αναζητά διαφορετικά ακούσματα στη δεκαετία του ’80. Έχει κουραστεί από το πολιτικό τραγούδι,
ενημερώνεται από το ραδιόφωνο και τα δισκοπωλεία (και προς το τέλος τις δεκαετίας από την ιδιωτική τηλεόραση) για τα εγχώρια μουσικά δρώμενα
και δέχεται δεκάδες ερεθίσματα από το εξωτερικό αποζητώντας  συνεχώς νέα μουσικά είδη.
Τα 80′ς είναι για την ελληνική μουσική μια μεταβατική και γόνιμη περίοδος.
Γεννιούνται, ακμάζουν και παρακμάζουν πολλά μουσικά είδη και κόσμος ξαφνικά όχι μόνο έχει ένα σωρό μουσικές επιλογές
αλλά διαχωρίζονται ευδιάκριτα και για πρώτη φορά τόσες κοινωνικές ομάδες σύμφωνα με τα ακούσματα τους: Λαϊκά, παραδοσιακά, ρεμπέτικα,
ροκ, πανκ, μέταλ,  darkwave, έντεχνο (τις ταμπέλες τις βάζουμε για να συνενοούμαστε), ψήγματα πειραματισμού,  και Άσιμος -μια κατηγορία μόνος του.
Είναι μια περίοδος που σχηματίζονται σπουδαία και ιστορικά συγκροτήματα που μνημονεύονται μέχρι και σήμερα, καταπληκτικοί ερμηνευτές και συνθέτες,
ενώ γράφονται σημαντικά τραγούδια που θέτουν τις βάσεις για τη μουσική εξέλιξη των επόμενων δεκαετιών.
Πολλά από αυτά δεν μένουν μόνο στους δίσκους βινυλίου και στα πρώτα ακούσματα αλλά μετρούν πολλές επανεκδόσεις, εκατοντάδες ώρες airplay
και καταφέρνουν οι νότες τους να κυλούν 30 χρόνια μετά, στο αίμα μας.
Έχοντας πλέον το πολιτικό τραγούδι ξεπεραστεί, το ελληνικό ροκ επανέρχεται και εκείνο στο προσκήνιο.
Για την ακρίβεια δεν ακούγεται μόνο από μια μερίδα κοινού όπως γινόταν πριν την έλευση της Χούντας,
αλλά αγαπιέται από ένα ευρύτερο κοινό και γνωρίζει ένδοξες στιγμές.
Οι συναυλίες των Police και του Πουλικάκου με τον Σιδηρόπουλο στην Αθήνα,
αναθερμαίνουν το ενδιαφέρον του κόσμου για την ροκ μουσική με αποτέλεσμα κάθε γειτονιά να γεννάει και από ένα συγκρότημα
και οι δισκογραφικές εταιρείες να βλέπουν πλέον περισσότερο θετικά αυτό το είδος της μουσικής.
Μωρά στη Φωτιά - 1987
Μωρά στη Φωτιά - 1987
Ο Σιδηρόπουλος, επανέρχεται το 1981 στο προσκήνιο μαζί τους Απροσάρμοστους και κυκλοφορεί  τον δίσκο “Εν Λευκώ” που
λογοκρίνεται και απαγορεύεται η μετάδοσή από ραδιόφωνα και τηλεοράσεις με την αιτιολογία:
προτροπή της νεολαίας στα ναρκωτικά και προσβολή της δημοσίας αιδούς“, ενώ 3 χρόνια αργότερα κυκλοφορεί το “Zorba the Freak“.
Στα μέσα του ’80,  ιδρύονται και οι Τρύπες με τον Γιάννη Αγγελάκα και κυκλοφορούν το δίσκο “Τρύπες” (1985) και αργότερα το “Πάρτι στο 130 όροφο” (1987).
Το 1987 σχηματίζονται και τα Μωρά στη Φωτιά με τον Παύλο Παυλίδη (ο οποίος στα ’90ς θα αποχωρίσει και θα σχηματίσει τα Ξύλινα Σπαθιά).
Δύο συγκροτήματα από τη Θεσσαλονίκη που έγραψαν τη δικιά τους ιστορία με τους δυνατούς ηλεκτρικούς ήχους, τους φανατικούς θαυμαστές και τις  εκρηκτικές τους συναυλίες.

Τρύπες - Πάρτι στον 13ο Όροφο

{youtube}Q4M8dF1ec7w&feature{/youtube}

Μωρά στη Φωτιά - Παυσίπονο

{youtube}lJ2kpqmZfnk&feature{/youtube}


1982 - Μουσικές Ταξιαρχίες
1982 - Μουσικές Ταξιαρχίες
Μια ξεχωριστή πορεία χαράσσουν οι Μουσικές Ταξιαρχίες με τον Τζίμη Πανούση. Ψυχεδελικές ή ηλεκτρικές μουσικές με προκλητικό στίχο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα της προκλητικότητάς τους αλλά και το πόσο συμπαθείς ήταν στο κοινό τους,
είναι η σύλληψη των Μουσικών Ταξιαρχιών σε μια συναυλία τους στην Καρδίτσα από την αστυνομία,
με την αιτιολογία της “εξύβριση των θείων, της δημόσιας αρχής και του κράτους
και τη καταδίκη σε 14 μήνες φυλάκισης για τον Πανούση και από 8 μήνες οι υπόλοιποι!
Η αποδοκιμασία των θαυμαστών τους  αλλά και των καλλιτεχνών του χώρου,
έκανε το δικαστήριο να αθωώσει το συγκρότημα και τις δισκογραφικές εταιρείες να εκδώσουν χωρίς ενδοιασμό πλέον το δίσκο
Αν η Γιαγιά μου είχε Ρουλεμάν” το οποίο σημείωσε ρεκόρ πωλήσεων.
Ο Πανούσης της δεκαετίας του ’80 (χωρίς η σημερινή του πορεία να διαφέρει) με πρωτόγνωρο και μοναδικό τρόπο,
σατιρίζει τα τεκταινόμενα της εποχής και προκαλεί την φαινομενικά πουριτανή κοινωνία .

Μουσικές Ταξιαρχίες - Γαμάτε γιατί χανόμαστε

{youtube}x8Bp4fJoosY&feature{/youtube}
Η πλειάδα των ροκ συγκροτημάτων που δημιουργείται εκείνη την εποχή, χωρίζεται σε δύο στρατόπεδα:
Σε αυτές που προτιμούν τον αγγλικό στίχο ακολουθώντας τα πρότυπα και τις τάσεις του εξωτερικού και σε αυτές που καινοτομούν και τραγουδάνε ελληνικά,
όπως είναι οι Απροσάρμοστοι, οι Τρύπες , τα Μωρά στη Φωτιά, αλλά και οι Εν Πλω με τον Ντίνο Σαδίκη , οι Σύνδρομο, η Λευκή Συμφωνία ,
ο Λήτης  με τους Τρυκ και οι Σπυριδούλα, που μετά από την αποχώρηση του Παύλου Σιδηρόπουλου κυκλοφόρησαν το 1982 τον δίσκο
Νάυλον Ντέφια και Ψόφια Κέφια” για να συνεχίσουν την πορεία τους στα 90s και στα 00s

Εν Πλω -Χωρίς κανόνα

{youtube}pTnBQYzglKY&feature{/youtube}
Με αγγλόφωνα φωνητικά, συναντάμε τις εκπληκτικές και μουσικά πρωτοπόρες μπάντες των Sharp Ties (με το”Get That Beat” του 1981 και το “Safari Boys” του ’84
-όπου μαζί με τον Πανούση κέρδισαν πρώτοι το στοίχημα με τις δισκογραφικές) και των Last Drive με τους δίσκους “Underwolrd Shakedown” (1986) και “Heatwave” (1988)
Συναντάμε επίσηςτους  Magic De Spell όπου αποφασίζουν να κυκλοφορήσουν τα τέσσερα πρώτα άλμπουμ της δισκογραφίας τους στα αγγλικά,
αλλά και ένα πλήθος από μπάντες που δεν κατάφεραν να αφήσουν τη φήμη τους στην ιστορία, χωρίς αυτό να σημαίνει πως ήταν λιγότεροι σημαντικοί όπως:
ο Alexandros Perros & The Lone Stars που έπαιξε σημαντικό ρόλο στα μουσικά δρώμενα της Θεσσαλονίκης,
οι Blues Wire που οι μουσικές τους έγιναν επιτυχίες και στο εξωτερικό, οι Film Noir με το δίσκο Never Ending Dreaming του 1983,
οι ψυχεδελικοί Purple Overdose οι Metro Decay και οι Νo Man’s Land με το δίσκο Zalion.
Στη δεκαετία του ’80 δημιουργήθηκαν συγκροτήματα που έθεσαν τα θεμέλια της ανεξάρτητης σκηνής στην Ελλάδα και χρίζονται σαν  οι “πατέρες” της.
Συγκροτήματα που έθεσαν τα θεμέλια της ανεξάρτητης σκηνής στην Ελλάδα και χρίζονται σαν  οι “πατέρες” της.
Στο τέλος δεν έχει σημασία αν οι λέξεις είναι γραμμένες στα ελληνικά ή στα αγγλικά. Σημασία έχουν οι ξεχωριστές,
πρωτότυπες, εμπνευσμένες μουσικές που το κάθε συγκρότημα δημιούργησε και άφησε για κληρονομιά.
Στη δεκαετία του ’90 δεκάδες νέες “ελληνικές ροκ” μπάντες θα εμφανιστούν αλλά και παλιότερες θα συνεχίσουν την επιτυχημένη πορεία τους.
Το κοινό πλέον που ακούει αυτό το είδος μουσικής, όχι μόνο δεν είναι περιορισμένο αλλά είναι ανέλπιστα και εντυπωσιακά μεγάλο.
Οι πωλήσεις δίσκων κάνουν το “ροκ” υπολογίσιμο κομμάτι της μουσικής και οι θαυμαστές γεμίζουν από στάδια μέχρι μικρές σκηνές
σε συναυλίες σε ολόκληρη την Ελλάδα, για να βαρεθούν οι περισσότεροι και να αλλάξουν ακούσματα στα 00s!

Sharp Ties - Get that Beat

{youtube}QZMQ-JC6SDQ&feature{/youtube}

Excuse - Film Noir

{youtube}iSZh4mrQLTE&feature{/youtube}
Ιδιαίτερες περιπτώσεις της “εναλλακτικής” σκηνής των 80′s είναι και η Λένα Πλάτωνος,
που πειραματίζεται με τους ηλεκτρονικούς ήχους και κυκλοφορεί το 1981 τον θρυλικό  δίσκο “Σαμποτάζ“,
η Κατερίνα Γώγου που μελοποιεί τα ποιήματά της με τη βοήθεια του Κυριάκου Σφέτσα και δημιουργεί το άλμπουμ “Στο Δρόμο“,
και οι Συνθετικοί με το “Προσωπεία / Εφιάλτες“.
Ξεχωριστή περίπτωση όμως είναι και αυτή του Νικόλα Άσιμου , όπου με  τον ιδιόμορφο τρόπο ζωής του,
τις ξεχωριστές του μουσικές, την έντονη προσωπικότητά του αλλά και τον θάνατό του,  στιγμάτισε αυτή τη δεκαετία.
Δε θα πω περισσότερα, πολύ σύντομα θα αναλύσουμε εκτενέστερα το έργο του, την ζωή του και τη φιλοσοφία του.
Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας - Ζεστά Ποτά |1985
Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας - Ζεστά Ποτά |1985
Η δεκαετία των 80′s πέρα από συγκροτήματα με δυνατούς ροκ ήχους απαριθμεί και δεκάδες άλλα πιο “ήπια”.
Συγκροτήματα που σκόρπιζαν μελωδικούς και μελαγχολικούς  ήχους πιο “ανεκτούς” στα αυτιά με μπόλικες μπαλάντες,
ερωτόλογα και στίχους γραμμένους (είτε στα ελληνικά, είτε στα αγγλικά) για μοναχικές και λυπημένες καρδιές,
για ρομαντικούς νέους και νέες που έψαχναν την αγάπη στα ηλιοβασιλέματα και στις γκρίζες πόλεις.
Τέτοιου είδους συγκροτήματα ήταν και οι Φατμέ με τραγουδιστή τον Νίκο Πορτοκάλογλου και με τραγούδια όπως ο “Άσωτος Υιός”,
τα “Ψέμματα“, και το “Ταξίδι” που ακούγονται μέχρι και σήμερα, οι ρομαντικοί Λαθρεπιβάτες με τον Παντελή Θαλασσινό και την Γιάννη Νικολάου
και  οι P.L.G. όπου κυκλοφόρησαν δύο αγγλόφωνους δίσκους το 1982 και 1983  και για λόγους που
θα ακούσεις στο τραγούδι I See People (σε ικετεύω, άκουσέ το!), άλλαξαν το 1983 το όνομά τους σε Τερμίτες,
ορκίστηκαν ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας να μη τραγουδήσει ποτέ ξανά στα αγγλικά,
δημιούργησαν μια δισκογραφία βασισμένη στην μελωδία που είχαν οι ιταλικές μπαλάντες εκείνη την εποχή και τραγούδια σταθμός όπως το “Πόσο σε θέλω” (…).
Στο ίδιο κλίμα, αλλά με πιο προσεγμένες μελωδίες και στίχους, θα εμφανιστούν το 1985 οι Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας με το δίσκο “Ζεστά Ποτά“.
Ένας δίσκος (χωρίς πλάκα τώρα) σταθμό για την ελληνική μουσική που περιείχε δέκα τραγούδια, όπου και τα δέκα έμειναν στην ιστορία.
Ποιος δεν έχει τραγουδήσει το “Ρίτα Ριτάκι”, τα “Κορίτσια της Συγνώμης”, το “Μια Βραδιά στο Λούκι”, τον “Φάνη” ή τις “προσωπικές οπτασίες”;

Αδερφοί Κατσιμίχα - Προσωπικές Οπτασίες

{youtube}BScK8YqRGRo&feature{/youtube}
Καλοδιάθετος με όρεξη για χορό και “rock ‘n’ roll” είναι και ο Γιάννης Γιοκαρίνης όπου από το πρώτο του δίσκο το 1984,
αναρωτιέται αν θα έπρεπε να είναι κιθαρίστας ή Ντράμερ και λίγο αργότερα μας τραγουδάει τα απολαυστικά “Ευλαμπία”, “Δεν είμαστε Καλά”,
Αδυνάτισες μωρό μου, αδυνάτισες” και “Τσίκα τσίκα μπουμ ολέ ολέ”, ο Γιάννης Μηλιώκας με το “ποιμενικό ροκ”, αλλά και ο Ζόρζ  Πιλαλί
με τα πρωτότυπα και μοναδικά του τραγούδια πάντα με σατυρικές διαθέσεις, κάνοντας το ντεμπούτο του το 1983 με το άλμπουμ “Επιθυμιά“.

Ζορζ Πιλαλί - Love Boat

{youtube}35RaWb4jF0E{/youtube}
Εκτός από τους παραπάνω τραγουδοποιούς, δημιουργείται ένα καινούριο ρεύμα το οποίο θα είναι ο στυλοβάτης του επονομαζόμενου “έντεχνου”
και αρκετοί νέοι καλλιτέχνες εμφανίζονται για πρώτη φορά στη δισκογραφία: Πρωτεργάτης είναι ο Βαγγέλης Γερμανός, όπου το 1981
θα δημιουργήσει το δίσκο ορόσημο “Τα μπαράκια” και θα ακολουθήσουν το 1989 ο Σωκράτης Μάλαμας με τις “Ασπρόμαυρες Ιστορίες
και  ο Φοίβος Δεληβοριάς με την βοήθεια του Χατζιδάκι στο δίσκο “Παρέλαση“.
Επίσης ο Βασίλης Νικολαίδης με την “Οδό Σανταρόζα“, ο Νίκος Παπάζογλου με το “Χαράτσι“, ο Διονύσης Τσακνής με το “Τρίτο Μάτι
ο Νίκος Ζιώγαλας με το “Τζάμπο“, η Αφροδίτη Μάνου με το άλμπουμ “Απόπειρα” το 1981, η Μελίνα Τανάγρη με τον “Τεσσαρακοστό Παράλληλο“,
αλλά και ο Λάκης με τα Ψηλά Ρεβέρ (ή Λάκης Παπαδόπουλος) που είτε τραγουδώντας ο ίδιος είτε δανείζοντας τις συνθέσεις του σε άλλους ερμηνευτές,
θα δημιουργήσει σημαντικά και σπουδαία τραγούδια.

 

Αφροδίτη Μάνου - Νυχτερινή Εκπομπή
{youtube}uQwAfeGJKp4&feature{/youtube}
Σε αυτή τη δεκαετία, η Αρλέτα θα συνεχίσει τη μουσική  πορεία που είχε ξεκινήσει από τη δεκαετία του ’60 και θα συνθέσει τραγούδια όπως η “Σερενάτα”,
και “Τα ήσυχα Βράδια”. Την δικιά του πορεία θα συνεχίσει ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου που αφήνει το πολιτικό τραγούδι,
γίνεται …”ροκ” με φανατικό ακροατήριο (Βασίλη ζούμε για να σ’ ακούμε)  κάνοντας  την πιο αμφιλεγόμενη συνεργασία της εποχής,
με τον Νικόλα Άσιμο το 1984 και το 1987.  Ο Νιόνιος ή αλλιώς ο Διονύσης Σαββόπουλος με το δίσκο “Τραπεζάκια Έξω“,
αλλά και ο Λουκιανός Κηλαηδόνης, με κορυφαία του στιγμή το ιστορικό “Πάρτυ στη Βουλιαγμένη” το 1983.

Λουκιανός Κηλαηδονης - Πάρτι στη Βουλιαγμένη

{youtube}VNgn1w9SohI&feature{/youtube}
Τέλος, ο συνθέτης Γιάννης Σπανός δίνει μεγάλα τραγούδια στην Άλκηστη Πρωτοψάλτη για το άλμπουμ “Έξοδος Κινδύνου
και για την Τάνια Τσανακλίδου στους δίσκους “Φίλε” και “Της Βροχής και της Νύχτας“,
ενώ ο Μάνος Λοΐζος έχοντας ήδη γράψει μεγάλη ιστορία στο επονομαζόμενο “νέο κύμα”,
θα κυκλοφορήσει το πιο διαφορετικό δίσκο της καριέρας του, το “Για μια μέρα ζωής” το 1980, με απρόσμενα ροκ ηχοχρώματα, ενώ δύο χρόνια μετά,
ένα εγκεφαλικό επεισόδιο θα δώσει τέρμα στη ζωή του.

Τάνια Τσανακλίδου - Φίλε

{youtube}y6pN6x2GhUE&feature{/youtube}
Τα “έντεχνα” τραγούδια ήταν εκείνα τα οποία σαν έφηβη μου κρατούσαν συντροφιά, εκείνα με τα οποία πρωτοερωτεύτηκα.
Τα ακούω με νοσταλγία, ενίοτε με ειρωνεία, αλλά όπως και να’ χει,  με  ή χωρίς εύπεπτες μελωδίες , με μέτριους στίχους ή όχι,
ήταν ένα ρεύμα της δεκαετίας του ’80 που δημιούργησε ένα σημαντικό δρόμο για τη συνολική πορεία της εγχώριας μουσικής,
και όχι απλά ένα μονοπάτι για την έλευση των…σαρωτικών Πυξ Λαξ με τα παρελκόμενα τους!

Punk, Darkwave, Metal

Όταν το Punk, το Darkwave και το Metal ανθούσαν στο εξωτερικό, δε θα μπορούσαν την ίδια στιγμή οι αντίστοιχες ελληνικές σκηνές να μείνουν ανεπηρέαστες.
Πρόκειται για τρία μουσικά είδη από τα οποία δεν έχω πολλά ακούσματα. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να μην αναφέρω επιγραμματικά
τους Panx Romana οι οποίοι αποτελούν ένα από τα σημαντικότερα punk συγκροτήματα μέχρι και σήμερα στην Ελλάδα αλλά και την γενιά του Χάους.
Τους καταπληκτικούς Villa21, Yell-o-Yell και South of  No North από την ελληνική Darkwave σκηνή και τους Μέταλ SpitfireNorthwind,
και  Rotting Christ που μπορεί να  δημιουργήθηκαν στη δεκαετία του ’80 αλλά ο πρώτος τους δίσκος έφθασε αρκετά αργότερα, ενώ δε μπορώ με τίποτα,
όσο και να θέλω,  να ξεχάσω τους ελληνικούς κάλτ “μέταλ” Εξόριστους του Δημήτρη Κατή με τον αποθεωτικό ελληνικό στίχο! \m/

Εξόριστοι - Κάνω μια Ευχή

{youtube}5ZiLL5T6zTQ&feature{/youtube}


Πόσα ακούσματα, πόσες αναμνήσεις, πόσες εικόνες. Τελικά, καταγράφοντας τα μαζεμένα, οι άνθρωποι των 80′s,
οι γονείς μας, εμείς, είχαμε άπειρους νέους ήχους να φθάνουν στα αυτιά μας. Μελωδίες που καθόρισαν τη μετέπειτα πορεία της μουσικής στη χώρα μας.
Σημαντικές προσωπικότητες που παραμένουν πρότυπα μέχρι σήμερα.
Μια γόνιμη δεκαετία που κατάφερε να μας παρουσιάσει τόσες πολλές και τόσο διαφορετικές μουσικές.
Τραγούδια που δεν ήταν ελεύθερα για dowload αλλά περίμενες υπομονετικά πότε θα έρθει η σειρά τους στο ραδιόφωνο για να τα ακούσεις
ή πότε θα έρθει ο κάθε δίσκος στο τοπικό δισκοπωλείο.
Μελωδίες που όσο ποπ, “έντεχνες” ή ροκ κι αν είναι, ακόμα και σήμερα τις ακούμε ευχάριστα,
με νοσταλγία και πολλές φορές -γιατί όχι;- με έκπληξη, μόνο και μόνο επειδή γεννήθηκαν σε αυτή την αμφιλεγόμενη δεκαετία.

To άρθρο είναι της: Μυριδάκη Γεωργία
Πηγή:http://fridge.gr/15907/stiles/elliniki-moysiki-80/?doing_wp_cron


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου