TUNE IN WITH >>> Winamp, iTunes Windows Media Player Real Player QuickTime
Loading ...

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Ελληνική Blues ποίηση από παρφέ άτομο







«Είχα έναν φίλο πρεζονόμο που μου μαγείρευε τα πιό όμορφα διαστημικά μπισκότα.
SPACE COOKIES γαρνιρισμένα με δραμαμίνη για τα ταξίδια μου!
Κάθε κατεβασιά, κι ένα μικρό ονειρεμένο Challenger.
Μπούκωνα με δαύτα τα καριολίκια και πετσικάρανε τα σαγόνια μου.
Φλασσάρω και μπήγω τις φωνές: "Τυριά ξυπνήστε! Θα σας φαν' οι βλάχοι!"»


Ζωρζ Πιλαλί (κατά κόσμον Γιώργος Πιλάλας)




Ζωρζ Πιλαλι



Ο Γιώργος Πιλάλας είναι παρών στην αθηναϊκή underground σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του '80.
Στα τραγούδια του συνδυάζει με τον προσωπικό του τρόπο την σουρεαλιστική του γραφή στο στίχο με το μπλουζ και το ρεμπέτικο,
αφού έχει ενσωματώσει μοναδικά στο στιλ του τους μουσικούς δρόμους και τις τεχνικές παιξίματος
των παλιών ρεμπετών αλλά και των μουσικών του μπλουζ του αμερικανικού Νότου. Εχει παίξει σε συναυλίες,
κλαμπ και φεστιβάλ στην Ελλάδα, τον Καναδά, τις ΗΠΑ και τη Γαλλία.
Εχει ηχογραφήσει τρεις δίσκους ενώ έχει συμμετάσχει και σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών της ελληνικής σκηνής.
Στον πιο “πρόσφατο” δίσκο του («Θεοκωμωδία», 1994) έχουν συμμετάσχει, μεταξύ άλλων,
ένα συγκρότημα αλβανών μουσικών του δρόμου, έλληνες beat ποιητές αλλά και οι σπουδαίοι bluesmen Louisiana Red και Big Time Sarah.
Τα τελευταία χρόνια συνεργάζεται επί σκηνής με τον βετεράνο της ελληνικής ροκ σκηνής Δημήτρη Πουλικάκο,
τον Γάλλο τσιγγάνο κιθαρίστα Philippe "Doudou" Guillerier και τον περίφημο αμερικανό κιθαρίστα και ερευνητή της world music Bob Brozman.
Το συγκρότημά του αποτελείται από τον ίδιο στην κιθάρα και άλλους πέντε μουσικούς στην κιθάρα, το σαντούρι, το ακορντεόν, το βιολί, τα κρουστά και το κοντραμπάσο..



Επειδή το ροκ εντ ρολλ ξεκίνησε σαν fun και πάντα θα είναι fun, αυτός ο «καλλιτέχνης» είναι μέσα στους αγαπημένους μου και θα είναι για πάντα.
Με διαφορά ο πιο σημαντικός εκπρόσωπος της εξαρχειώτικης σκηνής, ο πιο γνήσιος μέσα στο γενικευμένο ντεμέκ της πλατείας. Θάνατος!


Ο Γιώργος Πιλάλας, ο Γκρήκ Αμέρικαν της Ελλάδας ή διαφορετικά ο κροταλίας της ασφάλτου, παρουσιάζει στη σκηνή ιστορίες με… περιεχόμενο!
Ο Ζώρζ, ο καλλιτέχνης με το επιλήψιμο χιούμορ, διηγείται ιστορίες κοσμοπολίτικες, επαρχιώτικες, ροκ εντ ρολ, ιστορίες σκυλάδικες, της ξέρας και της άπνοιας!
Ο Ζώρζ Πιλαλί, το άτομο “παρφέ”, είναι ο πρόδρομος και ο δρόμος της ντόπιας κιτς εντ μπήτ λογοτεχνίας.
Παράλληλα είναι ένας σημαντικός κιθαρίστας του μπλουζ (μία από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της σκηνής).
Εμφανίζεται μόνο όταν εκείνος θέλει, και θέλει, όταν έχει κάτι καινούργιο να πει.
Το καλοκαίρι του 1989 προσκεκλημένος από το Festival d ete du Quebec εμφανίστηκε σε 12 συναυλίες στο Quebec και το Winnipeg Folk Festival,
παίζοντας με τον BOB BROZMAN και μουσικούς από την Ινδία, Οκινάουα, Ιαπωνία, Αρμενία, Τουρκία, Γαλλία, Κούβα, Μ. Βρετανία, Αμερική και Καναδά.
Οι καινούργιες ιστορίες, τα ταξίδια και τα μπλεξίματα σε ήχο μπλουζορεμπέτικο, η νέο-κλασσική πλαστική θυμοσοφία του,
ύστερα από πολλές περιπέτειες κυκλοφόρησαν το 1994 με την “Θεοκωμωδία”.
Η “Θεοκωμωδία” είναι ό,τι πιο ολοκληρωμένο έχει παρουσιάσει μέχρι σήμερα ο ανισόρροπος αυτός ισορροπιστής της λογικής του παραλόγου.



Το πιο γνωστό του κομμάτι στο ευρύ κοινό είναι τα «Μπατσόνια».
Η ένδυση του συνοδεύετε από τις τιράντες και τα φανταχτερά πουκάμισα.
Διάσημες και ευφυείς είναι οι ατάκες και οι μονόλογοι του ανάμεσα στα τραγούδια. Η αγαπημένη μου είναι η εξής :

Τα πανεπιστήμια δεν βγάζουν προσωπικότητες αλλά μόνο ειδικότητες.


Ο Ζώρζ Πιλαλί γεννήθηκε στην Αθήνα 29/1/1958.Το 1983 εκδίδει τον δίσκο «Επιθυμία» ,το 1986 ένα δίσκο live και το 1994 την «Θεοκωμωδία» .


(αποσπάσματα σταχυολογημένα από το
net)






track: Aνατολικά του Κεντάκυ

Ανηφόριζα ανατολικά του kentucky
ταπί και ψύχραιμος
ήμουν πνιγμένος στη σκόνη
μέσα στο άσπρο μου το σακάκι
και το φρέσκο παντοφλέ μου παπούτσι
στη ξέρα και στην άπνοια
ο Χριστός πίνει Burbon στο kentucky πλαισιωμένος από γκανιάν άτομα
κάνω μια απλωτή στο χωματόδρομο
και ακούω πίσω από κάτι σκίνα
μια θείτσα να βογκάει χεσμένη απ' όλες τις μπάντες
από τα γελαστά κι απ' τα φευγάτα
σούρθηκε ως τα πόδια μου
και αντιήλιαξε το πρόσωπο της στο αστραφτερό τους δέρμα
σηνιάρησε λίγο τα μαλλιά της και έσκουξε,
I am free, I am free, είμαι ελεύθερη, ελεύθερη
κι όταν θα έρθει η εποχή που θα λογοκρίνεται η φωνή μου
η σκέψη μου θα πλανιέται ελεύθερη
μέσα απ' τους κρατικούς σφαγείς
I am free, I am free, είμαι ελεύθερη, ελεύθερη
η επανάσταση αρχίζει φιλάρα το σύστημα πέθανε
ζήτω ο θάνατος φώναξα, θα φάτε χώμα γουρονόκολοι
μ' ένα καλό μπανάκι θ' αστράψει η κυρία σκέφτηκα, αστεράκι
να σπρώχνει ο Dylan και του Χριστού να μη δίνει
της χαμογέλασα με τα πορσελάνινα δόντια μου
με τις ανάγλυφες παραστάσεις
όπως τα φλιτζανάκια του καφέ της μαμάς
και θαμπώθηκε από την ολόλευκη ακτινοβολία
που απλώθηκε σε όλη τη περιοχή βορειοδυτικά της Oklahoma
πως είναι δυνατό σκέφτηκα να είμαστε 20 χρόνια πίσω από την Αμερική
χωρίς εκείνη να είναι 20 χρόνια μπροστά από εμάς
η επανάσταση αρχίζει από πάνω προς τα κάτω
οι μπουρζουάδες κάνουν την επανάσταση
ο ήλιος βάραγε στα γεμάτα
όταν άκουσα τη παναγία τη φρικαρισμένη
τη προστάτισσα των Εξαρχείων
φόρεσα το ολόλευκο ψαθάκι μου
και ανηφόρισα ανατολικά του kentucky
ταπί και ψύχραιμος...



Πηγή: http://www.remaliaclub.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου